დედაენას

დედაენაო, ენავ ქართლისა

უსაყვარლესო ენათა შორის

შენი დიდების წლები დაგვიდგა

გაფასებს ყველა ქართველთა შორის.

გვიყვარს შენებრი ხალასი ლურჯი,

ფირუზისფერი,ლამაზი,ურჩი

შენი ვარსკვლავი ცაზე მბრწყინავი

ანათებს მუდამ კვიცივით ურჩი.

რომ გირსებოდა ილია ამ დღეს

გაიხარებდა მგოსანი ჩვენი,

უფალს მადლობას გადაუხდიდა

და იტირებდა ის ცხარე ცრემლით.

შენ კი ბედშავო ვერ დააფასე,

რაც შეინახა საუკუნემა,

რომელი მტერი შენ დაგამარცხებს,

თუ წინ აღუდგა მას დედაენა...